วิธีทำใจหลังจากเลิกกับแฟนที่คบมานานยังไงกันครับ

คบกับแฟนมา 3 ปี ครึ่ง  เป็นรักระยะไกล กรุงเทพ อยุธยา ผมเรียนปีสุดท้าย เค้าทำงาน ห่างกัน 6ปี แต่เจอกันทุกอาทิตย์ครับ
ปีที่ 1 ทุกอย่างไปได้สวยมาก หวานมากทุกอย่างดีไปหมด ทะเลาะกันก็ดีกันง่าย อะไรไม่ชอบก็อดทน พ่อแม่รับรู้ ไปมาหาสู่กันถี่ 
ปีที่ 2 คุยกันน้อยลง ห่างกันมากขึ้นเพราะมีเหตุให้อยู่ต่างประเทศ 2 เดือน กลับมาหลังจากนั้นความหวานก็หายไป คุยน้อยลง รวมถึง Sex ด้วยแทบไม่มีเลย
ปีที่ 3 ทะเลาะกันมากขึ้น ส่วนใหญ่จะทัศนคติ และนิสัย  เรื่องSexไม่มีเลย  การเจอ2 เดือนเจอกัน 2-3 ครั้ง 
ช่วงหลังเราจะเลิกกันบ่อยมาก แต่ก็ยืนยันจะปรับเข้าหากัน เพราะเราก็รักกันมากจริงๆ แต่ในใจทั้งคู่ก็รู้ว่ามันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย เราไม่มีมือที่สามนะครับเขาก็ด้วย
******ข้างบนที่เกริ่นมาเป็นแค่ความหลังให้พอเข้าใจแบบคร่าวๆนะครับ******
ตอนนี้เหมือนเรากำลังฝืนกันทั้งคู่ เพราะรักกันมาก แต่มันไม่มีความสุขเลยครับ เราไม่ใช่คนที่ทำให้กันแและกันยิ้มและหัวเรากันอีกแล้ว  เวลาผมไม่สบายใจ ผมไม่อยากคุยกับเขาเลยครับเพราะเขาไม่ได้ทำให้ดีขึ้น แต่ใจผมต้องการเขา  ถ้าอธิบายงงๆขอโทษนะครับ
คำถามคือผมอยากจะเลิกแต่ผมกลัวว่าผมจะอยู่ไม่ได้ เขาเองก็เหมือนกัน มันจะทรมานมากเกินไป มันเหมือนขาดอะไรไปในชีวิต อาจจะเป็นเพราะที่ผ่านมาผมและเขาไม่เคยเลิกกับใครเพราะปัญหาส่วนตัวเลย เลิกเพราะมือที่3ตลอด  ทำให้ครั้งนี้มันดูเจ็บปวด อึมครึม ไม่กล้าตัดสินใจยังไงไม่รู้
ผมอยากรู้ว่ามีใครเป็นเหมือนคู่ผมไหม ช่วยแชร์วิธีคิดหน่อยครับ ว่าจะปรับต่อยังไงหรือจะเลิกต้องคิดและสอนตัวเองแบบไหน

มันเป็นเรื่องของคนสองคนก็จริงนะครับ ผมคุยกันแล้ว และพยายามกันทั้งคู่แล้วจริงๆ แต่ผมแค่อยากมีคนแชร์และแนะนำเพื่อนำไปคิดทบทวน ขอบคุณนะครับ